Op de frontpagina van dit boekje, ziet U een boerderij, en hoewel die in de gemeente Gasselte is te vinden, zullen niet alle lezers haar direct herkennen; ze staat niet aan een der hoofdwegen en de foto is ook niet best gelukt.
We willen onze lezers echter niet lang in het ongewisse laten. Het is n.l. de boerderij van Kier Kamping, ons gemeenteraadslid, en staat in de GASSELTERBOERVEENSCHEMOND.
Het is geen der mooiste boerderijen uit onze gemeente en de foto is ook niet uit de meest gelukkige hoek genomen, maar zij heeft haar plaatsje in dit gedenkboek te danken aan het feit, dat Kamping een vooraanstaande plaats in het verzetsysteem in het begin der oorlog innam.
We willen het thans verklappen, dat hij "Derk" was, die onder deze schuilnaam ook in het eerste deeltje van deze serie "Herdenking Bevrijding" schreef.
Bij de voormannen in onze verzetstrijd was het destijds niet onbekend, doch het merendeel onzer ingezetenen is het tot heden onbekend gebleven. Nu kan het echter geen kwaad meer als het ruchtbaar wordt.
Onze redactiecommissie was van oordeel, dat hijzelf er iets van zou vertellen, doch Kamping is een bescheiden man en was er niet voor te vinden, waarom steller dezes hem nader heeft geinterviewd.
Zie hier het resultaat:
Het was in het begin van de oorlog, dat de heer Hoving, leraar aan de Chr. H.B.S. te Stadskanaal, ook een vooraanstaand verzetsman - die dit later met zijn dood heeft bekocht - bij Kamping kwam om hem te vragen of hij kans zag enkele joden onder te brengen, die na de Meistaking in moeilijkheden waren gekomen.
Kamping, die warm voor de strijders tegen de bezetters en de N.S.B.-ers voelde, was direct genegen, te meer daar hij, zoals men nu weet, wat afgelegen woont, en zijn woning dus niet veel aandacht trekt.
Hij liet een verblijfplaats in zijn schuur inrichten, zeer geheim verborgen, en is practisch tijdens heel de duur van de oorlog niet zonder onderduikers geweest: opgeroepen militairen, die zich verbergen wilden, Belgen op doortocht uit Duitsland naar hun vaderland, 14 weken een neergestorte Engelse piloot, die later naar eigen land, Schotland, wist te ontkomen, jongens die voor de arbeidsdienst uit de weg gingen, enz.
Zij kregen af en toe ook huiszoeking, eenmaal van de S.D. en eens 30 landwachters op éénmaal, maar dikwijls werden ze van te voren gewaarschuwd en hoe de boel ook werd nagespeurd, er werd nimmer iemand gevonden, noch iets, want er waren in de boerderij, soms ook wagens, motoren en motoronderdelen verborgen.
Eens werden hem en zijn echtgenote het risico echter te groot en spraken ze af, dat het nu genoeg was geweest en dat zij geen onderduikers meer wilden nemen.
Maar toen er weer een paar kwamen en ze overlegden dat wanneer hun eigen zoon, die ook varende was ondergedoken, eens vruchteloos naar een schuilplaats moest zoeken, toen konden ze niets anders doen, dan op hun afwijzing terug te komen en weer gastvrijheid verstrekken.
Als landbouwer had Kamping voldoende voedsel voor zijn talrijke gasten en zo nodig had hij slechts één woord te zeggen en van collega's was genoeg te krijgen.
Bonkaarten werden door middel der ondergrondse voldoende te bekomen.
Herhaaldelijk werden ook koeien geslacht, uit eigen provincie waren die moeilijk te krijgen, wel uit Friesland, daar wisten ze er beter weg op.
Maar hoe het ook zij, zegt Derk, het was wel een zorgelijke, maar ook interessante tijd en ik heb geen ogenblik spijt gehad, dat ik wel een beetje heb gedaan, wat de bezetters minder aangenaam vonden.
Gelukkig, dat er destijds vele van die goede vaderlanders waren.
Ze hebben vele ingezetenen het leven gered.
K.S. (Klaas Salomons Jbzn. red.)
