We vinden dit dubbele huis terug op het kaartfragment uit 1889 met resp. kadasternummers 1054 (links) en 788 (rechts) en op de "lijst van 't getal huizen en vermoedelijk getal bewoners" uit 1880.

In de OAT van 1880 staan ze vermeld als huis & erf eigenaar Berend G. de Jonge Gasselternijveenschemond; nu eigendom van Andries Meijer, een koopman, geboren in Wildervank, nu wonende te Gasselternijveenschemond.

Andries Meijer is de koopman-kruidenier die iets verder vóóraan in de Mond woont. Hij is de stamvader van een aantal "Meijers" in de Gasselternijveenschemond.

We hebben de personen op bovenstaande foto enigszins uitvergroot om een beter beeld van hen te krijgen.

De dame in het zwart, bewoonster van het linkergedeelte van de woning, is de weduwe Gezina Meringa- Booikes.
Haar zoon Roelof Meringa woonde voorbij het Oop'n Eende en werkte jarenlang op de melkfabriek.

De vrouw met het witte schort is Lammechien Feiken-Knevelbaard. Naast haar staat haar echtgenoot Egbert Feiken. Egbert miste zijn linker arm, door een ongeluk bij de dorsmachine, waarbij hij werkte. De man rechts is Hendrik Feiken, de ongetrouwde broer van Egbert.
In het huis links van het dubbele huis woonde de zoon van Lammechien en Egbert Feiken, Harm Feiken.

Er woonde nóg een Harm Feiken verder vóóraan in de Mond. Om onderscheid te maken heette deze in de volksmond "Lange Haarm Feiken".

We zie hierboven een fragment uit de "lijst van 't getal huizen en vermoedelijk getal bewoners" uit 11880. Dit gedeelte is van waar nu Klaas en Trijn de Wal wonen, Noordzijde 239, tot aan de hoek van het Tweede Dwarsdiep.

Het gedeelte van de Gasselternijveenschemond dat wij kenden als "Oop'n Eende" was toen waarlijk een open eind. Na het dubbele huisje op bovenstaande foto stond er alleen nog een huisje op de plek waar nu het Dorpshuis staat. Het volgende huis stond op de hoek van het Tweede Dwarsdiep.

Waar nu Harte en Wim Meijer wonen woonden toentertijd Berend de Jonge en (wed.?) Trientje(?) Sanders. Berend de Jonge zal de bouwer-eigenaar van het huis zijn, want hij verkoopt het aan koopman Andries Meijer. Deze Andries Meijer, afkomstig uit Wildervank had zich gevestigd waar nu Henk en Zwaan Staal wonen, Noordzijde 231.

Op de plek waar later het Dorpshuis werd gebouwd stond in 1880 een heel klein arbeidershuisje, het zal niet meer dan een hutje zijn geweest, gezien de afmetingen op de kadasterkaart, die toch meestal redelijk proportioneel zijn getekend. Bewoners waren het gezin van Antonie Boelens en Antje Klein

Op de hoek van het Tweede Dwarsdiep, waar later het logement Meertens is, woont in 1880 weduwnaar Derk Winkelman (was getrouwd metJantje Tijs, overl. in 1877) Derk is arbeider van beroep. Er is dan nog geen vermelding van logement o.i.d.

In 1927 wordt door Harte Meijer dit huis gebouwd.

"Het werd gebouwd door mijn grootvader Harte om diens zoon André, mijn vader, de beginselen van de bouwvak te onderwijzen" vertelt kleinzoon Harte Meijer ons.

Na de bouw in 1927 woonden de volgende gezinnen in het huis:
Gerrit van der Wal
Hendrik Pit
Jan Kuiper
Theunis Faber
Wobbe Koning, de schoolmeester
Harm Feiken
Harm de Vrieze
Harte Meijer
Simon Johannes Drenth
Jan Duursma

We zien hier Dré (of André zoals zijn ouders hem noemden) samen voor het huis. We hebben ze enigzins uitvergroot om een duidelijker beeld te verkrijgen.
De vrouw op de foto is Maria Kruisinga, de tweede vrouw van Harte Meijer. Harte's eerste vrouw, Dina van der Laan, de moeder van Dré was vroeg overleden.
Vader Harte Meijer kan enig prozaïsch talent niet worden ontzegd. Hij maakt gedichten geÏnspireerd op alledaagse gebeurtenissen, soms naar aanleiding van een gebeurtenis binnen de familiekring als bruiloft of overlijden. Soms ook door andere opmerkelijke dingen als b.v. een erg strenge winter in 1929.

 Klik hier    voor enige transcripties van proza die Harte Meijer (1878-1938) neerschreef

Zoon Dré heeft wellicht dit talent van zijn vader ge-erfd want ook hij is de auteur van talloze liederen en verzen, waarbij ook het muzikale aspect aandacht krijgt. Vader Harte neemt hem eens mee naar een kerkdienst in de kerk van Anloo. De jonge Dré zal zijn ogen uit hebben gekeken naar o.a. het orgel in deze kerk. Vader Harte schrijft over dit bezoek ook een verhalend gedicht. (zie bovenstaande link voor transcripties)

Dré Meijer is later jarenlang organist in het kerkje in Drouwenerveen en met name in het witte kerkje in Gasselte. Ook is hij jarenlang begeider van de Volkszang. Is er in de Gasselternijveenschemond iets op muzikaal terrein "te doen" dan zal men zéker Dré consulteren.
We zien zijn naam o.a. bij het oprichten van de mandolineclub "Bella Musica" en ook tijdens de evenementen rond de viering van het 150-jarig bestaan van de Gasselternijveenschemond zien we Dré aktief deelnemen.

Kleinzoon Harte heeft waarschijnlijk ook een "staartje" meegekregen van de muzikale genen. Hij is zijn vader opgevolgd als begeleider van de Volkszang. Ook het "zakelijke" van overgrootvader Andries, de koopman, lijkt over te erven. Harte heeft nu een handelsbedrijf in accordeons.

Andries Hendrik (Dré) Meijer wordt 7 oktober 1986 geridderd voor het feit dat hij 40 jaar lang organist van de Nederlands Hervormde Kerk in Gasselte is geweest.
Burgemeester G.E.W. Prick speldt hem de eremedaille in zilver van de Orde van Oranje Nassau op in het witte kerkje in Gasselte.

De krant besteedt aandacht aan het jubileum:

Organist A.H. Meijer bij jubileum onderscheiden

Gasselte - "Het orgel van Meijer". Zo noemen niet alleen de leden van de Nederlands Hervormde Gemeente, maar alle Gasselters het oude pijporgel van de kerk, al veertig jaar lang bespeeld door de heer A.H. Meijer (74). Dinsdagavond werd dat heuglijke feit herdacht waarbij burgemeester G.E.W. Prick van de gemeente Gasselte de jubilaris de eremedaille in zilver van de Orde van Oranje Nassau overhandigde.

Een lange rij sprekers was het over een aantal punten de heer Meijer betreffende roerend eens. "Punctueel, plichtsgetrouw en deskundig". In de afgelopen veertig jaar sloeg de heet Meijer nauwelijks een dienst over. Daarnaast toonde hij zich een bekwaam orgeldeskundige. Zowel de huidige predikant dominee F. Don (hij sprak namens alle kerkelijke collega's), als de oud-predikanten ds. T. van der Bij en ds. A.J. Roodzant vertelden van de heer Meijer zijn grote hobby, het steeds maar opnieuw oplappen van het al enkele jaren afgeschreven kerkorgel.
"En dat gebeurde steeds vrijwel belangeloos. Zonder uw zorg zou het orgel al geruime tijd niet meer te beluisteren zijn geweest" aldus meerdere sprekers. Onder hen was ook de heer J. Buiting, oud-kerkeraadslid en mevrouw G. Haddering-Scholtmeijer, kosteres van de Nederlands Hervormde Kerk in Gasselte.
Alle sprekers lieten hun woorden vergezeld gaan van fraaie geschenken. Heel apart was het kado van de Hervormde gemeente in Gasselte, een speciaal voor de heer Meijer vervaardigd wandbord.
Er is nu zicht op dat de Hervormde Kerk in Gasselte binnen afzienbare tijd een ander orgel krijgt. In het twee jaar geleden opgerichte orgelfonds zit nu 37.000 gulden. Een klassiek orgel kost wel een kwart miljoen. Met subsidies moet een gemeente toch nog 100.000 gulden opbrengen. Daarom kijkt de orgelcommissie uit naar een goed gebruikt orgel.

Andries Hendrik Meijer maakte daarna de vijftig "vol".

Tien jaar later op 1 oktober 1996 werd in het witte kerkje het 50-jarig organisten jubileum van Dré Meijer gevierd. Er werd een oorkonde aangeboden en er was een drukbezochte receptie.

Op deze luchtfoto zien we de bebouwing op de plek die oudere inwoners als
" Oop'n Eende" kennen.
Tussen de bomen is de leegstaande boerderij van te Velde op plaats 14 en die van Henk Raat op plaats 16 te herkennen.

In 1991 werd door Geert Meijer, die toentertijd op de Paterslaan woonde als "vrijetijds-projectontwikkelaar" een plan gemaakt voor de bouw van 10 woningen in het open einde tegenover plaats 13 en 14.
Het bleek een gouden greep; er was voor de kavels landbouwgrond, in eigendom bij de familie Salomons, veel belangstelling.
De kopers van de (eerste) 10 kavels hebben voor gezamelijke rekening een trotoir en riolering aan laten leggen.
Ook het ophogen van landbouwgrond-kavels werd gemeenschappelijk gedaan.

De laatste jaren bood de boerderij een desolaat aanzicht. In 2006 werd de boerderij voor sloop verkocht. Op het perceel zal een burgerwoonhuis worden gebouwd.
Het slopen van de boerderij was een speciale klus vanwege het vele asfalt dat via speciale werkmethoden moest worden verwijderd.

 Klik hier    voor een kleine fotoreportage van de sloop

Dagblad voor Gasselternijveen en Omstreken van donderdag 7 april 1938

Gasselternijveenschemond

Als kinderen met vuur spelen, kan dat zeer gevaarlijk worden. Er is al zoo vaak voor gewaarschuwd om kinderen geen lucifers te geven om er mede te spelen.
Dit gevaar is Maandagmorgen (2 april 1938) alhier wederom bewezen. Het 5-jarig zoontje van den landbouwer
B. Middelkamp kwam Maandagmorgen om plm. half tien z'n moeder vertellen, dat hij op de dorschvloer mooie vuurtjes had aangelegd.
Zijn ouders spoedig kijkende zagen maar al te goed, dat hun zoontje waarheid had gesproken. Ofschoon men onmiddelijk alle pogingen in het werk stelde om de brand te blusschen, mocht dit, ook met de spoedig op het terrein zijnde brandspuit, niet gelukken, ook al omdat er een hevige wind was en er in de schuur nog 'n voorraad stroo aanwezig was.
Met moeite kon men de behuizing, staande naast het afgebrande perceel en bewoond door den arbeider J. Mulder behouden. Deze behuizing, toebehoorende aan de fam. Uniken te Nieuwe Schans, kreeg nogal enige brand- en waterschade.
De inboedel van Middelkamp is grootendeels verloren gegaan, de inboedel van Mulder is, hoewel erg gehavend, gered. Jammer is het, dat de menschen, die bij het redden van de inboedels zich verdiensteljk wilden maken, er soms zoo roekeloos mee omgooien, dat het zeer gehavend werd.
Alles was hoewel laag, tegen brandschade verzekerd. Een partij rogge en haver, werd mede een prooi der vlammen, evenals 'n partijtje kunstmest.

In het arbeidershuisje op plaats 17 hebben in de loop der tijd verscheidene gezinnen gewoond. Een opsomming:

Arend Roossien, Teunis Hospers, Geert de Bruin, Jans Mulder, Hindrik Kamps, Harmans Mulder, Johannes (Jans) de Jonge en Jakob (Jop) Sanders de chauffeur van de melkfabriek.

Op het kaartfragment uit 1889 zien we dat op deze plek vroeger een ander gebouw heeft gestaan, vermoedelijk een klein boerderijtje aan de vorm van de tekening te oordelen.

In 1991 kopen Gerard en Diana de Groot uit Annen het vervallen huisje. Zij bouwen, restaureren is een beter woord, de woning in originele veenkoloniale bouwstijl.

 Klik hier    voor een kleine fotoreportage van het "project" van Gerard en Diana de Groot

We zien hier de boerderij in de vijftiger jaren. Naast de boerderij staan Jantinus Ellen en zijn vrouw Sieverdiena Toren. Op "daipswaale" staat (waarschijnlijk) Hendrik Ellen.

 Klik hier  voor een fragment genealogie van de familie Ellen,beginnend met Geert Roelfs Ellen

Boomplantdag